Schoenen uit, sloffen aan

Schoenen uit, sloffen aan. Bij ons thuis is dat de norm zodra je binnenstapt. En het lijkt zich te verspreiden. Steeds vaker nemen mensen hun eigen sloffen mee als ze op bezoek gaan, net als wij. Afgelopen weekend stond er zelfs een Friese vriend voor de deur. Mét sloffen. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Niet deze schattige egelslofjes overigens 😉

Wij hebben reserve-sloffen voor gasten. En als we ergens anders komen, vragen we bewust: schoenen aan of uit? Want dat verschilt. Per huis, per persoon, per cultuur. Geven we een feestje, dan blijven de schoenen juist aan. Praktisch ook (zoveel reserve-sloffen hebben we niet, haha) maar vooral omdat mensen hun feestschoenen wíllen dragen. Dat hoort erbij. Wat mij fascineert, is het gedrag, de cultuur erachter.
Vanuit onze Aziatische roots is schoenen uitdoen vanzelfsprekend. Het staat voor hygiëne en respect. De vloer wordt onhygiënisch gezien, ook eten wordt bijvoorbeeld liever niet op de grond geplaatst. Het uittrekken van de schoenen bij de deur markeert bovendien een overgang: buiten laat je achter je, binnen begint iets anders. Tegelijkertijd weet ik dat mijn schoonmoeder vooral blij is als haar schoenen uit mogen, omdat ze schoenen gewoon niet lekker vindt zitten.

In Nederland lijkt het aanbieden van sloffen aan je gasten weer een heel eigen lading te hebben. Het geven van sloffen aan je gasten als een vorm van gastvrijheid en het zorgt direct voor een gevoel van gezelligheid, warmte. Het is een klein iets, en ik vind het merkwaardig interessant. En ik ben benieuwd of ik de enige ben die dit schoen-slofgedrag ziet veranderen in de samenleving?

foto credits: Pavel Danilyuk

Check de boeiende reacties op deze blog via LinkedIn.